Czy WPC jest na 100% lepsze od drewna?
WPC w przestrzeni publicznej. Czy naprawdę jest lepsze od drewna?
Drewno od lat jest jednym z najpopularniejszych materiałów wykorzystywanych w małej architekturze. Naturalny wygląd, przyjemna powierzchnia i możliwość dopasowania do zielonego otoczenia sprawiają, że drewniane ławki, stoły czy inne elementy wyposażenia przestrzeni publicznej nadal cieszą się dużą popularnością. Jest jednak jedno „ale”: drewno wymaga regularnej pielęgnacji, a jego trwałość w dużej mierze zależy od właściwej konserwacji.
Alternatywą jest WPC, czyli materiał kompozytowy powstający z połączenia włókien drzewnych i tworzywa polimerowego. W małej architekturze miejskiej wykorzystywany jest przede wszystkim do produkcji siedzisk i oparć ławek, stołów oraz innych elementów narażonych na działanie deszczu, śniegu, słońca i intensywne użytkowanie.
Czy WPC rzeczywiście jest lepsze od drewna? Nie w każdej sytuacji. Jednak w przestrzeni publicznej ma kilka bardzo istotnych przewag, które mogą zdecydować o wyborze tego materiału.
WPC a drewno. Najważniejsza różnica
Największa różnica pomiędzy drewnem a WPC dotyczy sposobu, w jaki oba materiały reagują na warunki zewnętrzne.
Drewno jest materiałem naturalnym i higroskopijnym. Pochłania i oddaje wilgoć z otoczenia, przez co może pracować i zmieniać swoje wymiary. Przy niewłaściwej pielęgnacji z czasem może pękać, odkształcać się, szarzeć lub być bardziej podatne na działanie mikroorganizmów.
WPC zostało stworzone właśnie po to, aby ograniczyć część tych problemów. Kompozyt łączy wygląd kojarzący się z drewnem z właściwościami tworzywa. Jest odporny na działanie wilgoci, nie wymaga regularnego malowania ani impregnacji i dobrze sprawdza się w warunkach zewnętrznych.
W przypadku ławki ustawionej w parku ma to ogromne znaczenie. Nie stoi ona przecież w miejscu, w którym można ją regularnie pielęgnować. Przez cały rok jest wystawiona na deszcz, śnieg, mróz, promieniowanie UV, kurz i intensywne użytkowanie.
parkowa Lawka stalowa gladiator WPC 1
Konserwacja. Tutaj WPC ma dużą przewagę
Drewniana ławka może wyglądać świetnie przez wiele lat, ale wymaga odpowiedniej pielęgnacji. W zależności od zastosowanego gatunku drewna i rodzaju zabezpieczenia konieczne może być okresowe czyszczenie, impregnacja, olejowanie lub lakierowanie.
W przestrzeni publicznej oznacza to dodatkową pracę i koszty. Zarządca terenu musi nie tylko kupić ławki, ale również zaplanować ich późniejszą konserwację.
WPC pod tym względem jest znacznie mniej wymagające. Nie wymaga cyklicznego malowania czy impregnacji. Do utrzymania powierzchni w czystości zazwyczaj wystarczy regularne mycie i usunięcie zabrudzeń.
Różnica jest szczególnie widoczna przy większych inwestycjach. Jeżeli na terenie osiedla, parku czy promenady znajduje się kilkadziesiąt ławek, każda dodatkowa czynność serwisowa oznacza kolejne godziny pracy i dodatkowe koszty.
Dlatego przy wyborze materiału warto patrzeć nie tylko na cenę zakupu, ale również na całkowity koszt użytkowania produktu przez wiele lat.
Wilgoć, deszcz i zmienna pogoda
Przestrzeń publiczna nie daje materiałom taryfy ulgowej.
Ławka może przez kilka dni pozostawać mokra, następnie wyschnąć w pełnym słońcu, a kilka miesięcy później zostać wystawiona na mróz i śnieg. Takie cykle powtarzają się przez cały okres użytkowania.
Drewno naturalne reaguje na zmiany wilgotności. Bez odpowiedniego zabezpieczenia może z czasem tracić swoje właściwości i wygląd. Szczególnie ważne jest zabezpieczenie powierzchni oraz wszystkich miejsc, przez które wilgoć może wnikać w materiał.
WPC jest znacznie bardziej odporne na działanie wilgoci. Nie podlega procesom typowym dla niezabezpieczonego drewna, dlatego dobrze sprawdza się w miejscach narażonych na deszcz i zmienne warunki atmosferyczne.
To jedna z przyczyn, dla których kompozyt jest coraz częściej wykorzystywany w wyposażeniu terenów miejskich, rekreacyjnych i osiedlowych.
Ławki i kosze WPC: Ławka betonowa Roma WPC bez oparcia
Promieniowanie UV i wygląd po kilku latach
Słońce potrafi być bezlitosnym recenzentem materiałów.
Promieniowanie UV wpływa na kolor i wygląd drewna. Naturalne drewno z czasem może zmieniać barwę i nabierać charakterystycznego szarego odcienia. Dla niektórych projektów jest to pożądany efekt, ale nie zawsze pasuje do założeń inwestycji.
W przypadku WPC stosuje się materiały o podwyższonej odporności na promieniowanie UV. Dzięki temu kompozyt zachowuje swój wygląd znacznie dłużej i nie wymaga regularnego odnawiania powierzchni.
Nie oznacza to oczywiście, że WPC pozostaje całkowicie niezmienne przez cały okres użytkowania. Każdy materiał wystawiony przez lata na intensywne działanie słońca może w pewnym stopniu zmieniać wygląd. Różnica polega jednak na tym, że kompozyt nie wymaga cyklicznego odnawiania powłoki tak jak wiele elementów drewnianych.
Trwałość ma znaczenie szczególnie w przestrzeni publicznej
W prywatnym ogrodzie pojedyncza ławka może być użytkowana przez kilka osób dziennie. W parku, na osiedlu czy przy promenadzie sytuacja wygląda zupełnie inaczej.
Codziennie korzystają z niej dziesiątki osób. Dodatkowo narażona jest na przypadkowe uderzenia, zabrudzenia, intensywne użytkowanie i zmienne warunki atmosferyczne.
Dlatego materiał wykorzystywany w małej architekturze powinien być nie tylko estetyczny, ale również praktyczny.
WPC dobrze odpowiada na te wymagania. Jest odporne na warunki atmosferyczne, nie wymaga impregnacji i zachowuje funkcjonalność przez długi czas. W połączeniu z odpowiednio zabezpieczonym stalowym lub żeliwnym stelażem pozwala stworzyć ławkę przeznaczoną do wieloletniego użytkowania.
Czy WPC wygląda jak plastik?
To jeden z częściej pojawiających się argumentów przeciwko kompozytowi. W przeszłości materiały tego typu rzeczywiście mogły wyglądać mniej naturalnie niż drewno.
Współczesne WPC może jednak bardzo dobrze naśladować wygląd drewnianych desek. Widoczna struktura, odpowiednio dobrane kolory i matowe wykończenie pozwalają uzyskać estetykę, która dobrze komponuje się zarówno z zielenią, jak i nowoczesną architekturą.
W przypadku małej architektury ważna jest również możliwość łączenia WPC z różnymi rodzajami konstrukcji. Kompozytowe listwy mogą tworzyć nowoczesne ławki na stalowych stelażach albo bardziej klasyczne modele z elementami żeliwnymi.
Dzięki temu WPC może znaleźć zastosowanie w bardzo różnych projektach, od nowoczesnych osiedli po tradycyjne parki i skwery.
Prestige WPC brąz
Cena zakupu to nie wszystko
Przy porównywaniu WPC i drewna łatwo popełnić jeden błąd: spojrzeć wyłącznie na cenę zakupu.
Jeżeli jedna ławka kosztuje mniej, nie oznacza to automatycznie, że będzie tańsza w całym okresie użytkowania.
Do ceny produktu warto doliczyć koszty konserwacji, robocizny, materiałów zabezpieczających, ewentualnych napraw oraz czas, który trzeba poświęcić na utrzymanie wyposażenia w odpowiednim stanie.
W przypadku WPC koszty te są ograniczone. Materiał nie wymaga regularnego malowania i impregnacji, dzięki czemu inwestor może zmniejszyć wydatki związane z utrzymaniem wyposażenia.
Dlatego przy większych inwestycjach warto analizować nie tylko koszt zakupu, ale również całkowity koszt posiadania produktu w całym okresie jego użytkowania.
WPC czy drewno? To zależy od miejsca
Nie ma jednego materiału, który będzie najlepszy dla każdej inwestycji.
Drewno pozostaje świetnym wyborem tam, gdzie szczególnie ważny jest naturalny charakter materiału i jego tradycyjny wygląd. W przypadku zabytkowego parku, ogrodu czy przestrzeni o klasycznym charakterze drewno może być świadomym elementem projektu.
WPC warto natomiast wybrać wtedy, gdy priorytetem są trwałość, niewielkie wymagania konserwacyjne, odporność na warunki atmosferyczne i przewidywalne koszty utrzymania.
To szczególnie istotne w miejscach, w których wyposażenie ma służyć mieszkańcom przez wiele lat, a jego regularna konserwacja byłaby kosztowna lub trudna do zorganizowania.
Solidna stalowa ławka parkowa Viking WPC
Gdzie WPC sprawdzi się najlepiej?
Kompozyt szczególnie dobrze sprawdza się tam, gdzie wyposażenie ma być trwałe, estetyczne i możliwie bezobsługowe.
Ławki WPC można wykorzystać między innymi w parkach, na skwerach, promenadach, terenach rekreacyjnych, osiedlach mieszkaniowych, przy szkołach, na placach miejskich oraz w przestrzeniach należących do hoteli i obiektów rekreacyjnych.
Jest również dobrym rozwiązaniem wszędzie tam, gdzie inwestor chce zachować wygląd inspirowany drewnem, ale jednocześnie ograniczyć konieczność późniejszej konserwacji.
WPC w małej architekturze. Rozwiązanie na lata
Czy WPC jest lepsze od drewna?
W przestrzeni publicznej bardzo często tak. Nie dlatego, że całkowicie zastępuje naturalne drewno, ale dlatego, że odpowiada na problemy, z którymi zarządcy terenów spotykają się każdego dnia.
Brak konieczności regularnej impregnacji, wysoka odporność na wilgoć i promieniowanie UV, niewielkie wymagania konserwacyjne oraz trwałość sprawiają, że WPC jest praktycznym materiałem do produkcji ławek i innych elementów małej architektury.
Najważniejsza różnica ujawnia się jednak dopiero po kilku latach. Wtedy okazuje się, że dobra mała architektura to nie tylko produkt, który dobrze wygląda w dniu montażu. To produkt, który nadal dobrze wygląda i działa wtedy, gdy minęło już kilka sezonów, a inwestor nie musi co roku organizować kolejnej rundy renowacji.
Dlatego przy projektowaniu przestrzeni publicznej warto patrzeć nie tylko na to, ile kosztuje zakup ławki, ale przede wszystkim na to, ile będzie kosztowało jej użytkowanie przez kolejne lata.
Właśnie w tym miejscu WPC ma nad drewnem jedną z największych przewag.